iWendy.nl

A place for everything and everything in its place – Mrs. Beeton's Book of Household Management

Eindelijk eens die handtas op orde

Ik kan nooit iets vinden in mijn tas. En daar herkennen vast veel vrouwen zich in. Van de twee tassen die ik in gebruik heb, heb ik er eentje een maand geleden uitgemest. Daar kwam flink wat kleingeld uit, boekenbonnen, kortingsbonnen, consumptiemuntjes, pijnstillers, een koptelefoon, eyeliner, kauwgom en heel erg veel kassabonnen. De andere tas komt vandaag aan de beurt, want ik volg braaf de taken van Spring Cleaning 365. En ik denk dat ik ongeveer hetzelfde aan ga treffen.

Het uitmesten van mijn tas is vooral symptoombestrijding, want de oorzaak pak je er niet mee aan. De oorzaak is, net als bij een chaotisch huishouden, dat niets een vaste plek heeft. Het is een grabbelton, met alles op één hoop.

Af en toe besluit ik dat ik daar iets aan zou moeten doen. Zo’n handige Bag-In-Bag kopen bijvoorbeeld. Met allemaal vakjes waar je je spullen overzichtelijk in op kunt bergen. En waarmee je al je spullen in één keer overhevelt naar een andere tas. De ‘echte’ Bag-In-Bag is van leer en kost zo rond de 90 euro. Dat is meer dan de meeste tassen die ik bezit, en daar heb ik me tot nu toe een beetje door laten tegenhouden. Al gaat hij waarschijnlijk wel de rest van je leven mee.

Maar, drie hoeraatjes voor het world wide web, ik heb een webwinkel gevonden waar ze canvas tasorganizers verkopen waar de prijzen variëren van 17,50 tot 29,- afhankelijk van formaat en kleur.

tasintas.jpg

2 reacties »

Het medicijnkastje

medicijnenDe Spring Cleaning 365 taak van vandaag was het opruimen en schoonmaken van lades in je badkamermeubel. Aangezien ik hier pas twee jaar woon en de boel redelijk op orde heb, dacht ik dat ik een dagje vrijaf had van het SC365-gebeuren. Maar  na inspectie van het kastje moest ik toch concluderen dat er juist een flinke klus op me lag te wachten. Want wat kwam ik zoal tegen?

– lege strips paracetamol
– pakjes tissues, waar ik inmiddels een andere opbergplek voor heb, en waar de rest van de pakjes zich bevindt
– een CD met kerstliedjes (???)
– wat pillen, sprays en smeerseltjes die ver over de gebruiksdatum waren.

Oh.

Ik bedoel eigenlijk dat alles, op wat recent aangeschafte maagzuurremmers en pijnstillers na, niet meer te gebruiken is. Tien verschillende middeltjes om muggen te verjagen en beten te behandelen, pillen tegen verstopping, diarree en uitdroging, allergiepillen, keeltabletten, hoestdrank, neus- en oordruppels: hadden allemaal al lang weg gemoeten.

In druppels en zalfjes gaan bacterien en schimmels groeien na een tijdje, en van pillen vermindert de werking met de tijd. Sommige middelen kunnen zelfs bederven en giftig worden. Daar had ik eigenlijk nooit aan gedacht.

Wat ik voortaan dus niet meer doe, is een complete huisapotheek aanhouden. Tegen de tijd dat je het nodig hebt, is het toch niet meer goed. De supermarkt op een steenworp afstand heeft alle zelfzorgmiddeltjes op de plank liggen, dus als de nood aan de man komt haal ik wel wat ik nodig heb. In de kleinste verpakking, want jongens, wat is het toch zonde om zoveel weg te moeten doen!

Een reactie plaatsen »

Beddengoed. beter. best.

Vandaag was de taak van Spring Cleaning 365 het verschonen van het bed, met daarbij de aanbeveling dit toch minstens wekelijks te doen. Ik heb de rest van de tekst niet zo nauwkeurig gelezen, want ik wist wat komen ging: iets over beestjes. Vergeet monsters onder het bed, ze liggen gewoon bij je onder de dekens en leven van jouw dode huidcellen en zweet. Huismijt heb ik het over. Met het blote oog bijna niet te zien, maar onder de microscoop bekeken lijken ze zo weggelopen uit een horrorfilm. Kortom: wekelijks verschonen moet. En eigenlijk zou ik het nog wel vaker willen doen, want er is niets heerlijkers dan vers gedoucht tussen schone lakens kruipen. Was het maar niet zo’n rotklus. Het opmaken, maar ook het wassen en opvouwen. En dan ben ik nog wel een luie huisvrouw, want ik strijk mijn beddengoed niet, en hoeslakens… tja… daar vouw ik zo goed en zo kwaad als het gaat een pakketje van, want netjes krijg ik het toch nooit. Maar er zijn wel degelijk methodes om de boel netjes in de kast te krijgen, leer ik na een rondje surfen op het web.

De truc om hoeslakens netjes opgevouwen te krijgen. En voor een superstrak georganiseerde linnenkast bewaar je de dekbedhoezen in de bijbehorende sloop. Het proberen waard, toch?


beddengoed

Een reactie plaatsen »

Uitpuilende kasten en niets om aan te trekken

clothingHerkenbaar? Voor mij wel. Het kost me altijd veel moeite om kleding te vinden die naar mijn zin is, dus ik durf bijna niks weg te gooien. Doordat mijn gewicht nogal schommelt (understatement…) heb ik ook nog eens een garderobe in drie verschillende maten. De helft van de slaapkamermuur wordt in beslag genomen door plafondhoge PAX-kasten van Ikea, volgeladen met kledingstukken die ik tussen pak ‘m beet 1993 en nu verzameld heb. En wederhelft moet het met een paar lades doen. Zielig he?

Op 1 januari ben ik begonnen met Spring Cleaning 365, waar je elke dag een taak krijgt toebedeeld die niet zoveel tijd kost (is het idee). Maar op dag 4 was de kledingkast aan de beurt. En dat is voor mij toch meer een maandproject, denk ik. Misschien is dat wat overdreven, maar het is wel een tijdrovende klus waar ik de benodigde moed nog voor bijeen moet rapen.

Weggooien kan ik niet. Echt niet. Om toch wat orde te brengen in de chaos, overweeg ik om een omgekeerde tactiek toe te passen: niet kledingstukken zoeken die weg mogen, maar juist twee planken vullen met kleding die ik het liefste draag. En de rest opbergen op minder makkelijk bereikbare plekken in de kast. En om te voorkomen dat de verzameling de kast uitgroeit, mag ik van mezelf alleen iets nieuws kopen als ik dan ook iets wegdoe.

Een reactie plaatsen »

Het nieuwe jaar begint bij de basis: ondergoed

Een klein ergernisje misschien, maar wel een die elke dag terugkomt zodra ik de ondergoedlade open doe: sokken waarvan de partner spoorloos is verdwenen en beha’s die niet lekker zitten, verwassen of versleten zijn. Tijd om daar eens wat aan te doen, want in de eerste week van januari kun je flink besparen in de uitverkoop.

De afgelopen jaren koop ik vrijwel alleen neutrale zwarte sokken, omdat het dan niet zo erg is als er eentje eenzaam achterblijft. Die vindt zo een nieuw vriendje. Maar ik heb nog wat gekleurde exemplaren, en die gaan vandaag de prullenbak in. Ze zijn toch al een beetje verwassen, en ik draag ze alleen wanneer de zwarte sokken op zijn. Vandaag kocht ik bij C&A tien paar extra voor 6 euro, waarmee ik het mogelijke tekort heb opgelost.

Nog niet eerder kocht ik beha’s bij C&A. Maar de grote borden met “50% korting” kon ik gewoon niet negeren. En wat blijkt, de normale prijzen zijn ook al best klein! Voor 20 euro kocht ik er drie (!!!).

En dan nu de oude spullen weggooien… iets waar ik niet goed in ben. Maar wat wel moet gebeuren, want het is echt zonde van je tijd en energie om steeds spullen door je handen te laten gaan die je nooit meer zal dragen.

Een reactie plaatsen »

Taken afstrepen

duedatesAllemaal leuk en aardig, jezelf voornemen om voor het einde van het jaar je hele To Do-lijst afgewerkt te hebben, maar in de praktijk gaan de dagen in december twee keer zo snel voorbij als de rest van het jaar. Wetenschappeloos bewezen dan hè. En nu ik het geblogd heb, al was het een beetje tussen neus en lippen door, moet ik het doen. In de berg e-mail heb ik al een aardig gat geslagen, dus dat komt wel goed. Maar de rest van mijn lijst is een stuk lastiger weg te werken. Misschien moet ik maar wat taken delegeren.

Delegeren, ook wel over de heg smijten genoemd, betekent in mijn geval dat ik klussen ga doorschuiven naar Wederhelft. En daar ben ik bijzonder slecht in, want ik voel me soms bezwaard om iemand anders met een klusje op te zadelen, en vaak vind ik gewoon dat het alleen goed gaat als het op mijn manier, en dus door mij wordt gedaan. Dus waarschijnlijk belanden alleen de ‘mannenklussen’ zoals spullen ophangen en gaten plamuren op zijn bordje. Dat ik niet meer uit handen geef, is mijn eigen schuld. Dus daar moet ik niet over piepen.

Een andere beproefde methode om snel taken af te strepen, is clusteren. Alle taken die je achter de computer moet doen bijvoorbeeld. Of alle taken waar je voor moet bellen. Haal in één keer alles dat je nog moet kopen om je taken te kunnen afhandelen. Soms blijft een taak lang liggen omdat bijvoorbeeld je printercartridges/postzegels/enveloppen/reservelampjes op zijn.

Maar meestal blijft een taak te lang liggen omdat het gewoon heel vervelend is om te doen, of omdat het eigenlijk niet zo dringend is. Het kan volgend jaar ook nog. Maar al dat uitstellen kan je een heel naar gevoel geven over jezelf. Zeker als het af en toe als een virtuele post-it opduikt in je geheugen. “O ja, dat moet ook nog. Maar ik heb er nu geen zin in”. Uitgestelde taken slurpen soms meer energie dan er nodig was geweest om het direct af te handelen.

Het lijkt me heerlijk om op 1 januari wakker te worden met de zekerheid dat er geen achterstallige taken meer op mij wachten, dat ik even helemaal niets moet. En dan is het de uitdaging voor 2013 om zo veel mogelijk dingen direct af te handelen.

1 Reactie »

Het nadeel van een oneindig grote mailbox

Op mijn werk is de schijfruimte die mijn e-mail in beslag mag nemen beperkt. Regelmatig roept Outlook tegen me: “Uw mailbox is te groot!”. Terwijl het tegenovergestelde volgens mij het geval is: mijn mailbox is te klein, want al die grote foto’s die ik wekelijks binnenkrijg passen er niet in. Privé heb ik dat probleem niet, want ik gebruik voor al mijn accounts hetzelfde oneindige hotmailaccount. Inmiddels staat de teller op meer dan 4000 ongelezen berichten. Want ik lees vaak alleen de persoonlijke mail, en bewaar de persberichten voor wanneer ik er rustig voor kan zitten. En gezien het grote aantal is dat al geruime tijd niet het geval geweest.

Voor het nieuwe jaar begint wil ik mijn To Do lijst leeg hebben. En één van de punten op die lijst is het opruimen van mijn mailbox. Een tijdrovende taak die ik al weken voor me uit schuif. Elke dag een beetje dan maar? Laat ik maar gewoon beginnen en elke dag een half uurtje mails wegwerken. Misschien red ik het nog voor het nieuwe jaar…

Ook aan de slag?

1. Meld je eindelijk af voor al die nieuwsbrieven die je nooit leest.

2. Maak gebruik van de mogelijkheden die Hotmail je biedt (als je net als ik een Hotmail account gebruikt, natuurlijk) om nieuwsbrieven te beheren.  
Hotmail heeft een optie om e-mails van dezelfde afzender automatisch verwijderen en alleen de laatste e-mail tonen. Klik met de rechtermuisknop op de afzender en kies voor Opruiming plannen. Kies ververvolgens voor de optie Alleen het laatste bericht van deze afzender behouden.

3. Zet notificaties van sociale netwerksites uit, als ze voor jou geen toegevoegde waarde hebben.

4. Ga voor een echt lege inbox. Zo krijg je weer overzicht. Maak mapjes voor de berichten die je wilt bewaren.

 

Wat is jouw gouden tip om de digitale informatiestroom in te dammen?

Een reactie plaatsen »

To Do

Ik maak al jaren To Do-lijstjes. Het geeft me het gevoel dat ik goed bezig ben, dat er structuur zit in de chaos, en dat er progressie zit in de enorme hoeveelheid taken en taakjes die ik al dan niet op dagelijkse basis moet uitvoeren. Soms blijft het bij het maken van een lijst. Dan voel ik me zó in control dat ik mezelf de rest van de dag vrijaf geef. En dat schiet niet op natuurlijk 🙂

Na het afstrepen van een aantal taken verdwijnt het lijstje meestal tussen het oud papier. En een week later begin ik vol goede moed aan een frisse, nieuwe lijst. Want dat werkt toch het lekkerst. Kost gigantisch veel tijd natuurlijk, om elke keer opnieuw te bedenken welke taken er zijn blijven liggen. En een ellenlange lijst motiveert ook niet echt om aan de slag te gaan. En zeker als je weinig tijd hebt, doe je vaak maar niks omdat je niet weet waarmee je zou moeten beginnen. Zonde.

Na de aanschaf van mijn iPhone ben ik me direct gaan verdiepen in apps om mijn To Do-lijst te digitaliseren. Ik besloot de app van orgjunkie.com uit te proberen, en die bleek ideaal te werken voor mij. Je stopt er al je taken in, van dagelijkse dingen tot ramen lappen tot spullen naar de kringloop brengen tot eindelijk eens dat gaatje waar die schroef in zat dichtplamuren en uitzoeken of het loont om te switchen van zorgverzekeraar.  Zodra ik iets bedenk dat ik zou willen doen, voeg ik het toe aan de lijst. En dagelijks kies ik uit de lijst drie taken om die dag uit te voeren.

Het geheim van het succes zit waarschijnlijk in die drie taken per dag. Je wordt niet afgeleid door de rest van de lijst, het is haalbaar en het geeft instant voldoening als je ze alle drie hebt afgestreept.

Soms reserveer ik een vrije dag om meerdere taken af te handelen. Dan doe ik alles waarvoor ik instanties moet bellen, of maak ik een ritje langs de milieustraat en de kringloopwinkel. Ook cluster ik taken waarvoor ik naar de bouwmarkt moet. Om bijvoorbeeld een tube allesvuller, spotjes voor de keuken en schroeven en pluggen te kopen. Weer drie taken afgestreept.

De app biedt nog veel meer mogelijkheden, maar voor mij is dit voorlopig even genoeg.

 

 

 

Een reactie plaatsen »

Badkamerreiniger

Vroeger poetste ik alles met allesreiniger. Klinkt logisch, toch?

En bij het uitzoeken van de allesreiniger koos ik voor de lekkerste geur. In het ergste geval rook het dus schoon, maar was het dat niet. Kalkaanslag kreeg je er in ieder geval niet mee weg, daar moesten agressievere middelen aan te pas komen. Dat vond ik zelf altijd een beetje eng, maar een vriendin van mij koopt sowieso geen flessen waar geen groot kruis op staat, of toch minstens het advies om bij gebruik handschoenen te dragen. In de loop der jaren kocht ik dus ook voor elk afzonderlijk schoonmaakprobleem een paardenmiddel. Dat soms best maar vaak ook helemaal niet werkte. Weggegooid geld. En een overvol gootsteenkastje.

Bij mijn oma thuis was altijd alles spic en span. Kraakhelder. En die had geen Cillit Bang, zoveel is zeker.
Mijn oma maakte schoon met dezelfde middelen die haar oma ook al gebruikte. Een geheim recept dat van moeder op dochter werd doorgegeven, maar ergens in de jaren ’70 verloren is gegaan onder een berg plastic flessen met loze beloftes. Zoiets moest het zijn.

Op internet ging ik opzoek naar huismiddeltjes. En er ging een wereld voor me open. Vergeet allesreiniger. Dat laat een laagje achter waar vuil makkelijk aan blijft plakken. Vergeet antikal. Onnodig agressief, en onnodig duur.  En vergeet vooral dat vreselijke Cillit Bang . Al is het maar vanwege zijn schreeuwerige reclames.  Het alternatief? Schoonmaakazijn! Ontkalkt en ontvet. Verwijdert geurtjes. En kost bijna niets. Vul een plantenspuit of oude glassexfles met een mengsel van 1 deel schoonmaakazijn op 10 delen water en je hebt grofweg 10 liter badkamerreiniger voor 60 cent. (dat wil zeggen… als je de dure variant koopt met een geurtje, zoals ik deed.)

Een reactie plaatsen »

Boekenplank voor de kinderkamer

Het mooiste kado dat ik ooit kreeg was de liefde voor het lezen. Mijn moeder heeft me als kind dagelijks voorgelezen, en ik kon niet wachten tot ik op de basisschool het zelf zou leren. Ik was dan ook diep teleurgesteld dat ik na twee hele weken school nog steeds geen boek kon lezen… maar dat heb ik in de jaren erna ruimschoots ingehaald. Stiekem onder de deken met een zaklamp verslond ik alles van De Vijf, de Olijke Tweeling en toen mijn eigen boekenkast leeg was, alles van Agatha Christie en Ed McBain uit de kast van mijn ouders. Toen ik op Pinterest onderstaande foto zag,vond ik ‘m meteen geweldig. Deze boekenkast op peuter-hoogte met de kaften duidelijk in het zicht – dat is het perfecte begin voor een levenslange liefde voor boeken. (Gezien op het weblog wonderfuljoyahead.com) Het zijn kruidenrekjes van Ikea.

1 Reactie »